
فصــــل پرواز پرستــو ها ی نور
می بره مــارو به اون روزای دور
می بارید از آسمون پولک و یاس
فکر می کردیم همه دنیا مال ماس

خـــوش نشـستی به دل منـتظرم
گفتــی پا به پا می ای هر جـا برم
حــالا تو نشــستی توی نیمه راه
نــگو به عقــوبت کــدوم گنــاه
دل به دریــا زدی امــا بی هـوا
زیــر و رو شد همه چی با یه خطا
سرنوشت رو دیگه سرزنـش نکن

حــالا که شـــدی گرفتــار بــلا
گــله کــــم کــن پرشکسته
کـــه نــــمرده شــوق پرواز
آســـــمون نــرفتـه از یـــاد
بــــا دو بـــال مـن کن آغاز

قــــانون زنـــــدگی ایــــنه
بـــا کســـــی شوخــی نداره
کـــمر همـــــت رو بـــستی
حالــا یا علــــــــی دوبـــاره
ابــــــــر غفــلت پر رگبار غمه
هنــــــوزم قصـه سیب و آدمه

واســـه جبران شکست یه دل
قدر کـــهکشون پشیمونی کمه
راه نــداره به دل من هر کسی
نشـــــو تسلیم غم دلــواپسی
توی جـــاده ها ی غفلت پا نزار
بیـــا با هـــم تا به دریــا برسیم


+
نوشته شده در جمعه دوازدهم مرداد 1386ساعت 19:12  توسط سحر سهرابی
|